back to Terug

Ernst Coppejans X Marie-Stella-Maris Foundation

Fotograaf Ernst Coppejans over zijn ervaringen bij ons schoon drinkwater project in Bangladesh.

 
 
‘Madarbunia - Bangladesh’ Pathuakhali Sadar, 2014

Ernst Coppejans is de tweede kunstfotograaf, die een van de schoon drinkwater projecten van de Marie-Stella-Maris Foundation heeft bezocht. In samenwerking met GUP Magazine vroegen we Ernst Coppejans het project ‘Water voor Patuakhali’ in Bangladesh te bezoeken, waar 14 diepe putten worden geïnstalleerd die 2.500 mensen helpen aan toegang tot schoon drinkwater.


De serie is van 17 april - 23 mei 2015 te bewonderen in The Ravestijn Gallery, Westerdoksdijk 603-A in Amsterdam. 10% van de opbrengst van de verkoop wordt gedoneerd aan de Marie-Stella-Maris Foundation.

“Ondanks de extreme armoede was het dorp eigenlijk geweldig. Alles draait om een dijk, de hoofdstraat waar iedereen elkaar ontmoet, waar alles gebeurd. De series is een portret van het dorp geworden waarin de schoonheid van de inwoners en hun omgeving de hoofdrol spelen.”

Ernst Coppejans
Over Ernst Coppejans
Na een carrière in productdesign en styling studeerde Ernst Coppejans af aan de Fotoacademie Amsterdam en werkt hij sindsdien als freelance fotograaf. Naast redactionele en commerciële opdrachten, is hij altijd bezig met zijn eigen concepten en projecten. Met zijn werk vertelt Ernst graag verhalen, verhalen die hij denkt nodig zijn te vertellen. Mensen, het leven dat ze leven en de keuzes die ze maken, fascineren hem. Zijn concepten komen voort uit zijn eigen ervaringen en nieuwsgierigheid naar het leven van bijzondere mensen. Ernst Coppejans is winnaar van vele fotografieprijzen waaronder de Zilveren Camera Award 2014 in de categorie portretseries en de SO2014.
‘Madarbunia - Bangladesh’
 
Interview met Ernst Coppejans
Wat vind je zo leuk aan fotografie?

"Ik hou er van om iets te maken; om een sfeer neer te zetten en een verhaal te vertellen. Fotografie is daar ultiem geschikt voor. En als fotograaf heb ik een ‘excuus’ - en een geldige reden - om werelden te ontdekken die ik niet ken. Werelden die ik niet ken, maar wel nieuwsgierig naar ben. En dat is echt te gek."

Wanneer ben je tevreden met je werk?

"Als ik erin slaag om te creëren wat ik in m’n hoofd heb. En het beeld moet een bepaald soort 'stopkracht' hebben. Iets dat je er langer naar doet kijken, iets dat je nieuwsgierig maakt naar de persoon die op de foto staat.”

Placholder

 

Hoe ga jij te werk als je gaat fotograferen?

"Ik maak meestal portretten en werk meestal seriematig. Ik bedenk een concept, doe eerst onderzoek naar het onderwerp en ga op zoek naar de mensen die bij het onderwerp passen. Ik regisseer zelden, maar het plaatje moet wel kloppen. Je zoekt dan bijvoorbeeld wel de plek bij de persoon en de kleuren van de kleding. Maar ze moeten zelf wel gewoon zijn zoals ze zijn; ik ga niet zeggen hoe ze moeten kijken, want dan neem je iets van ze weg.”

“Ernst Coppejans begeeft zich aan het front van een nieuwe lichting Nederlandse fotografen die geheel zelfstandig hun weg naar de top lijkt te vinden. Coppejans is het afgelopen jaar definitief doorgebroken met zijn eigengereide en indringende portretfotografie."

Peter Bas Mensink, co-founder and publisher GUP Magazine
 
 
Over het bezoek aan het project
Wat vond je van Bangladesh?

"Voor mijn vorige werk ben ik wel een aantal keer in India geweest en ik dacht dat het erop zou lijken. Maar het voelde totaal anders. Gelukkig heb ik geen erge dingen op straat gezien, en niet iets zoals het kastensysteem gevoeld. Het leek alsof de rijken en de armen echt een beetje voor elkaar zorgen. In ieder geval op de plekken die ik heb bezocht.”

Hoe was het om het project te bezoeken?

“Het was waanzinnig interessant, maar had er ook wel een dubbel gevoel bij. Want het gaat over iets waar je zelf niet echt over nadenkt. Het is dan best confronterend als je je realiseert dat onveilig water een van de belangrijkste doodsoorzaken is en dat je daar eigenlijk nooit bij stil staat. Maar het dorp zelf was helemaal niet verdrietig. Het voelde echt heel bijzonder om daar te zijn.”

Wat neem je mee terug van jouw bezoek aan het project?

“Wat ik het mooie vind, is dat je de sterkte van de mens ziet. De mensen daar zijn echt heel arm, maar leven ook gewoon hun leven en maken dat leuk. Ze zijn echt niet de hele dag bezig met dat ze geen drinkwater hebben. Ze zagen er gezond, gelukkig en trots uit. Ja, wat ik zo mooi vind, is dat iedereen er altijd het beste van maakt.”


"Ernst zijn stijl typeert zich door de veelal kleurrijke portretten met een persoonlijke inkijk in de karakters van zijn onderwerpen. De extra laag die Coppejans weet te creëren is die van het verhaal achter de foto, welke genuanceerd besloten ligt in het beeld dat hij schept met de verhalen achter de geportretteerden."
Peter Bas Mensink, co-founder and publisher GUP Magazine
 
 
Over Madarbunia – ‘Bangladesh’
Hoe was het om 'Madarbunia - Bangladesh' te schieten, naast je documentatieopdracht?

"Het was best wel een stressvolle situatie. Normaal gesproken bedenk ik een concept, ga ik researchen en ga dan pas ergens heen om de mensen te zoeken en te fotograferen zoals ik het in m’n hoofd heb.

En nu wist ik niet precies waar ik heen ging. Je weet dat je maar beperkt de tijd hebt; je hoofd draait overuren. Het documenteren zou wel goed komen; je legt vast wat bedacht is, maar voor mijn eigen serie had ik echt geen idee!”


Het onmogelijke eerste idee
"Ik dacht eerst ik ga voor vorm en vrouwen met hun sari’s en dan iets met wassen in de rivier; water en die stoffen. En dat was nou juist hetgene wat absoluut onmogelijk was. Want die vrouwen doken weg, die verstoppen zich echt om te wassen. – en dat wassen moet zelfs met kleding aan.”

En toen was daar Madarbunia…
“Gelukkig kwam ik in Madarbunia terecht. Ondanks de extreme armoede was het dorp echt geweldig. Alles draait om een dijk, de hoofdstraat waar iedereen elkaar ontmoet, waar alles gebeurd. De series is een portret van het dorp geworden waarin de schoonheid van de inwoners en hun omgeving de hoofdrol spelen.”

 
 
Wat wens je voor de toekomst?

"Dat ik mooi werk kan blijven maken waar mensen over nadenken. Dat kunnen mooie opdrachten zijn maar ook eigen projecten. Daarnaast zou het te gek zijn om meer internationaal te werken. Ik merk dat mijn werk ook in het buitenland aanslaat dus daar wil ik wel verder op door bouwen.”

- Lees hier meer over het project dat Ernst bezocht.

- Ontdek hier het verhaal en de serie van fotograaf, Linelle Deunk, die eerder een project in Oeganda voor ons bezocht.

Placholder